Powołania

10 Niedziela Zwykła (B)

 

 

WIĄŻĄC MOCARZA

_________________________________________

Księga Rodzaju 3, 9-15
Psalm 130
2 List do Koryntian 4, 13 - 5, 1
Ewangelia św. Marka 3, 20-35

_________________________________________

 

Dzisiejsze pierwsze czytanie rozpoczyna się pytaniem: „Gdzie jesteś?” (Księga Rodzaju (Rdz) 3, 9). Bóg doskonale wie, gdzie Adam jest. Pytanie, czy Adam wie, w jakiej sytuacji się znalazł po grzechu. Adam nie przyznaje się do grzechu. Winę zrzuca na Ewę, a pośrednio na samego Boga. „Niewiasta, którą postawiłeś przy mnie, dała mi owoc z tego drzewa i zjadłem” (Rdz 3, 12).

 

Pytanie: „Gdzie jesteś?”, jest kierowane dziś do każdego z nas. Czy starasz się ukryć przed Bogiem? Dlaczego? Czyż nie wiesz, że „u Pana jest łaska i obfite odkupienie”? (Psalm 130, 7). Przestań zrzucać winę na innych. Weź odpowiedzialność za swoje życie. Z głębokości wołaj do Pana, a on odkupi ciebie ze wszystkich twych grzechów (zob. Psalm 130, 1.8). „Gdzie jesteś”? Czy wiesz dokąd zmierzasz? Naszym celem jest zmartwychwstanie (2 List do Koryntian (2 Kor) 4, 14), dom w niebie wzniesiony przez samego Boga (2 Kor 5, 1).

 

Pierwsze czytanie kończy się obietnicą zbawienia. Grzech i śmierć nie będą miały ostatniego słowa. Bóg mówi: „Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie a niewiastę, pomiędzy potomstwo twoje a potomstwo jej: ono ugodzi cię w głowę, a ty urodzisz je w piętę” (Rdz 3, 15). Wypełnieniem tej obietnicy jest Ewangelia. Jezus przeniknięty mocą Ducha Świętego (Ewangelia św. Marka (Mk) 1, 10), przeszedł przez to życie, „dobrze czyniąc i uzdrawiając wszystkich, którzy byli pod władzą diabła” (Dzieje Apostolskie 10, 38). Działalność Jezusa była eksplozją Bożego miłosierdzia. Jezus Chrystus, potomek Niewiasty - Najświętszej Maryi Panny, wszedł do domu mocarza, związał go i ograbił jego dom.

 

Uczeni w Piśmie pragną zdyskredytować działalność Pana Jezusa (Mk 3, 22). Tę metodę stosuje również dziś. Głosi się, że doktryna i moralność Kościoła sprzeciwia się nauce, a pasterzy Kościoła dyskredytują w oczach wiernych. „Jeśli Pana domu przezwali Belzebubem, to o ileż bardziej nazwą tak Jego domowników” (Ewangelia św. Mateusza (Mt) 10, 25). Przebiegły wąż nie może znieść, że Kościół, mocą tego samego Ducha Świętego, którym napełniony był Chrystus, kontynuuje misję wyzwalania ludzkości spod mocy zła.

 

Matka Jezusa i Jego krewni przyszli, „aby Go przywołać” (Mk 3, 31). Każdy z nas potrzebuje czasu, by zrozumieć wagę misji Jezusa, że ma On „być w tym, co należy do mego Ojca?” (Ewangelia św. Łukasza (Łk) 2, 49). Jednak kiedy jak Maryja zachowujemy „wszystkie te sprawy w swym sercu” (Łk 2, 51), wtedy Bóg powoli nas zmienia. Zamiast „przywołać” Jezusa, pozwalamy się „przywołać” Jezusowi. Wówczas, jak Maryja, jesteśmy gotowi stanąć pod krzyżem (Ewangelia św. Jana 19, 25) i jak Jakub, brat Pana (List do Galatów 1, 19), służyć wspólnocie chrześcijańskiej.

 

Jakie wnioski my wyciągniemy dla siebie? Jezus nie pozostawia żadnej wątpliwości: Celem życia nie jest pełnienie naszej woli, lecz pełnienie Bożej woli. „Nie każdy, kto mówi Mi: „Panie, Panie!”, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten kto spełnia wolę Ojca mojego, który jest w niebie” (Mt 7, 21). Tak oto pytanie, „Gdzie jesteś”, staje się pytaniem: „Czy wypełniasz wolę Ojca” tam gdzie jesteś, w swoim życiu?

 

©2018 Misjonarze Klaretyni Prowincja Polska. Wszelkie prawa zastrzeżone
Zadaj pytanie on-line