Powołania

15 Niedziela Zwykła (B)

 

 

BOŻY PLAN ZBAWIENIA

 

_________________________________________

Księga Amosa 7, 12-15
Psalm 89
List do Efezjan 1, 3-14
Ewangelia św. Marka 6, 7-13

_________________________________________

 

Święty Antoni Maria Klaret pisał, że „społeczeństwa stały się słabe i głodują, gdyż przestały otrzymywać codzienny pokarm Bożego Słowa” (Autobiografia, 450). To Słowo Boże ogłaszają nam dziś prorok Amos, Dwunastu i apostoł Paweł. Jego przedmiotem jest Boży plan zbawienia.

 

Celem powołania Amosa i Dwunastu była misja głoszenia Ewangelii nawrócenia. Amos głosił: „Zwróćcie się do PANA, a będziecie żyć!” (Księga Amosa (Am) 5, 6). Uczniowie Jezusa „poszli więc i wzywali do nawrócenia” (Ewangelia św. Marka (Mk) 6, 12). W tym wezwaniu do nawrócenia święty Paweł odkrywa przed nami tajemnicę Bożego planu zbawienia. „Wszyscy błądziliśmy jak owce, każdy szedł swoją własną drogą” (Księga Izajasza 53, 6), a Bóg pragnie wszystko na nowo zjednoczyć w Chrystusie jako Głowie (List do Efezjan (Ef) 1, 10).

 

Drugie czytanie z listu do Efezjan (wersja dłuższa) w trzech odsłonach ukazuje nam rozwój Bożego planu zbawienia, jako dzieło Trójcy Świętej. Wszystko zaczęło się w wieczności - jeszcze przed założeniem świata (Ef 1, 4-6), zrealizowało się w historii na Golgocie, gdzie Syn Boży ofiarował swoje życie, by nas odkupić (Ef 1, 7-12), a zaowocowało w naszym osobistym życiu, kiedy z wiarą przyjęliśmy przesłanie Ewangelii i w sakramencie chrztu świętego zostaliśmy naznaczeni pieczęcią - otrzymali Ducha Świętego (Ef 1, 13-14).

 

Znając ten plan zbawienia jesteśmy posłani by głosić „słowo prawdy” - Ewangelię o zbawieniu (Ef 1, 13). Do tej pory uczniowie byli zawsze z Jezusem, który głosił i dokonywał cudów. Czas by sami doświadczyli głoszenia Ewangelii. Ta pierwsza szkoleniowa misja miała ograniczony obszar. Jezus wysyła ich po dwóch, gdyż według tradycji biblijnej dwóch świadków potwierdzało prawdziwość świadectwa. Zostają wyposażeni w odpowiednią władzę do wypełnienia misji - otrzymują moc, by wyrzucać złe duchy i uzdrawiać. Muszą także nauczyć się zaufania Bożej Opatrzności - nie mogą zabrać ze sobą chleba, torby podróżnej i pieniędzy (Mk 6, 8).

 

Nasz PAN przygotowuje ich również na niepowodzenia w misji. Nie wszyscy akceptują słowo prawdy. Z takim niepowodzeniem spotkał się Amos: „Idź stąd, widzący, uciekaj do kraju Judy” (Am 7, 12). Nie wszyscy również przyjmą Ewangelię o zbawieniu. Znak strząśnięcia prochu z nóg oznacza, że uczniowie są niewinni konsekwencji odrzucenia Dobrej Nowiny. Tak postąpił św. Paweł, kiedy jego głoszenie zostało odrzucone przez Żydów w Koryncie. Apostoł otrząsnął swoje szaty i rzekł: „Krew wasza na głowę waszą, ja jestem czysty, od tej chwili idę do pogan” (Dzieje Apostolskie 18, 6).

 

„Każdy plan zbawienia okaże się bezskuteczny, o ile nie będzie powrotu do pełni wspaniałego, katolickiego Słowa”, pisał św. Antoni Maria Klaret (Autobiografia, 450). Jakże proroczo brzmią te słowa u początków XXI wieku. Bóg dał nam poznać tajemnicę swojej woli, by wszystko na nowo zjednoczyć w Chrystusie jako głowie. W Chrystusie my już staliśmy się Bożymi dziećmi, ale jest wciąż wiele serc, które czekają na Ewangelię, które wciąż błądzą w ciemności grzechu. Idźmy więc ogłosić światu Boży plan zbawienia, by cała ludzkość wraz z nami mogła doświadczyć „wszelkiego błogosławieństwa duchowego w Chrystusie” (Ef 1, 3).

 

Niech Wam Bóg Błogosławi

 

©2018 Misjonarze Klaretyni Prowincja Polska. Wszelkie prawa zastrzeżone
Zadaj pytanie on-line