Powołania

25 Niedziela Zwykła (B)

 

 

PRAWDZIWA MĄDROŚĆ

 

_________________________________________

Księga Izajasza 2, 12. 17-20
Psalm 54
List św. Jakuba 3, 16 - 4, 3
Ewangelia św. Marka 9, 30-37

_________________________________________

 

Jezus po raz drugi naucza swoich uczniów o swej śmierci i zmartwychwstaniu. Kiedy uczynił to po raz pierwszy, doszło pomiędzy Nim a Piotrem do ostrej wymiany zdań (Ewangelia św. Marka (Mk) 8, 32-33). Tym razem uczniowie - z braku zrozumienia i strachu - ignorują temat, sami natomiast skupili się na czymś bardziej nam bliskim: „W drodze posprzeczali się między sobą o to, kto z nich jest największy” (Mk 9, 34).

 

Piotr, pierwszy pośród apostołów, trzy razy zapiera się swego mistrza. Tomasz znany jest jako niedowierzający, a Judasz - zdrajca. Mateusz był celnikiem, Filip nie potrafił dostrzec w Chrystusie objawienia Ojca, a Natanael miał swoje ukryte życie (zob. Ewangelia św. Jana 1, 48). Jakub i Jan, synowie Zebedeusza, pragnęli dla siebie pierwszych miejsc w Królestwie Pana. Andrzej zawsze pozostawał w cieniu swego bardziej wymownego brata. Wreszcie, o Jakubie, synu Alfeusza, Judzie Tadeuszu, Szymonie Zelocie, praktycznie nic nie wiemy. Czy był powód, by się sprzeczać o to, kto był największy?

 

„Gdzie bowiem panuje zazdrość i chorobliwa ambicja, tam jest niepokój i wszelkie przewrotne działanie” (List św. Jakuba (Jk) 3, 16). Święty Jakub poucza nas, że mądrość przyziemna charakteryzuje się rozgoryczoną zazdrością i chorobliwą ambicją (Jk 3, 14). Taką mądrością przepełnione są serca bezbożnych, opisanych w księdze Mądrości. Człowiek sprawiedliwy im przeszkadza, dlatego postanawiają się go pozbyć (Mdr 2, 12). Ich plan jest swoistym proroctwem dotyczącym losu naszego PANA: „Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi, a oni go zabiją” (Mk 9, 31).

 

Zupełnie inna jest mądrość pochodząca od Boga: „przynosi pokój, jest życzliwa i wyrozumiała, uległa, pełna miłosierdzia i dobrych owoców” (Jk 3, 17). Przykładem takiej mądrości jest życie Zbawiciela, całkowicie poddanego woli Ojca. To On przez krew krzyża wprowadził pokój „zniweczywszy na nim nieprzyjaźń” (List do Efezjan 2, 16), a ten pokój zaowocował usprawiedliwieniem tych, którzy w Nim pokładają nadzieję. Jezus Chrystus „został wydany z powodu naszych grzechów i wskrzeszony z martwych dla naszego usprawiedliwienia” (List do Rzymian 4, 25).

 

Widok sprawiedliwego jest dla bezbożnych nieznośny (Mdr 2, 14). Dlaczego? Świadectwo jego życia objawia ich niewierność Bożym przykazaniom (Mdr 2, 12). Co gorsza, zamiast się nawrócić i naśladować jego przykład życia, bezbożni postanawiają się go pozbyć, skazując go na haniebną śmierć (Mdr 2, 20). Zapomnieli jednak o biblijnej prawdzie, że „prawość jest nieśmiertelna” (Mdr 1, 15). Zmartwychwstanie Jezusa jest odpowiedzią na ich wyzwanie, że jeżeli sprawiedliwy jest synem Boga, to Bóg go uratuje (zob. Mdr 2, 18). I tak się stało. Syn Człowieczy „po trzech dniach” powstał z martwych (Mk 9, 31; 16, 6).

 

Pan Jezus daje lekarstwo na nasz egoizm: „Jeśli ktoś chce być pierwszy, niech będzie ostatni ze wszystkich i sługą wszystkich” (Mk 9, 35). Wielkość człowieka ukazuje się w jego postawie służenia i ofiary na rzecz innych. Wymagając od apostołów przyjęcia dziecka, które w tamtych czasach nie cieszyło się żadnymi prawami, Chrystus konkretyzuje znaczenie bycia sługą. Jeżeli ktoś jest w stanie służyć tym, którzy w społeczeństwie nic nie znaczą, ten rzeczywiście zrozumiał nauczanie dzisiejszej Ewangelii.

 

©2018 Misjonarze Klaretyni Prowincja Polska. Wszelkie prawa zastrzeżone
Zadaj pytanie on-line