Powołania

28 Niedziela Zwykła (B)

 

 

WSZYSTKO JEST MOŻLIWE

 

_________________________________________

Księga Mądrości 7, 7-11
Psalm 90
List do Hebrajczyków 4, 12-13
Ewangelia św. Marka 10, 17-30

_________________________________________

 

W dzisiejszej liturgii Słowa, król Salomon i bogaty człowiek modlą się do Boga i obaj otrzymują to, o co proszą. Salomon otrzymał ducha mądrości (Księga Mądrości (Mdr) 7, 7), a bogacz odpowiedź na pytanie: „co mam czynić, aby odziedziczyć życie wieczne?” (Ewangelia św. Marka (Mk) 10, 17). Pomiędzy pierwszym czytaniem a Ewangelią słyszymy medytację o mocy słowa Bożego (List do Hebrajczyków (Hbr) 4, 12-13).

 

„I kiedy wyruszył w drogę” (Mk 10, 17). Słowo droga ma w Ewangelii Marka szczególne znaczenie. Odnosi się ono do pielgrzymki Jezusa do Jerozolimy, gdzie zostanie ukrzyżowany, a po trzech dniach zmartwychwstanie. „Pójdź za mną” (Mk 10, 21) wzywa do pójścia za Jezusem przez krzyż ku zmartwychwstaniu. Co więcej, do tego nie potrzeba wielkich dóbr. Bezimiennemu bogaczowi można przeciwstawić ślepego żebraka Barytmeusza. Bogacz odszedł zasmucony (Mk 10, 22), a Bartymeusz po uzdrowieniu podążał za Chrystusem w drodze przez krzyż ku Wielkanocy, wielbiąc Boga (Mk 10, 52).

 

„Jezus spojrzał na niego z miłością” (Mk 10, 21). Jest to ta sama miłość (agape), która motywuje Ojca do posłania swojego umiłowanego Syna na świat (Ewangelia św. Jana (J) 3, 16); tą samą miłością Chrystus umiłował nas do końca (J 13, 1) i oddał za nas życie (J 15, 13). Ta miłość wymaga. „Jednego ci brakuje: idź, sprzedaj wszystko, co posiadasz, rozdaj ubogim, (...) i pójdź za mną” (Mk 10, 21). Ta miłość wyzwala. Dzięki niej można stworzyć wspólnotę, w której nie ma osób potrzebujących i oddać wszystko by iść i głosić ewangelię (zob. Dzieje Apostolskie 2, 45; 4, 34-37).

 

„Będziesz miał skarb w niebie” (Mk 10, 21). Księga Przysłów mówi: „Kto się lituje nad ubogim, pożycza Panu, a ten mu odpłaci za jego dobrodziejstwo” (19, 17). Wszystkim, którzy odpowiedzieli na wezwanie Jezusa pójdź za Mną (Mk 10, 21.28), nasz Pan składa tę wielką obietnicę: cokolwiek opuszczą, stokroć otrzymają w tym czasie, a nawet życie wieczne (Mk 10, 30) - czyli to, czego pragnął bogaty człowiek. Rzeczywiście, wszelkie dobra przychodzą wraz z mądrością (Mdr 7, 11).

 

Jedynie Ewangelia Marka dodaje do Jezusowej obietnicy zwrot „wśród prześladowań” (Mk 10, 30). Przywołując tę samą obietnicę, zarówno Mateusz, jak i Łukasz pominęli ten zwrot (zob. Mt 19, 23-30; Łk 18, 24-30). Dlaczego? Według starożytnej tradycji ewangelista Marek napisał swoją Ewangelię na podstawie kazań Piotra w Rzymie, podczas brutalnych prześladowań cesarza Nerona (lata 64-68). Ten, który dziś przemawia w imieniu tych, którzy zostawili wszystko i poszli za Chrystusem - św. Piotr, być może nie miał okazji zobaczyć dzieła swojego „syna Marka” (1 List św. Piotra 5, 13). Przed zakończeniem Ewangelii św. Piotr, św. Paweł i wielu innych braci i sióstr oddało życie za wiarę w Chrystusa i weszło do wiecznego dziedzictwa (Hbr 9, 15).

 

Słowa Chrystusa, które dzisiaj usłyszał bogaty człowiek, są rzeczywiście „ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, zdolne osądzić pragnienia i myśli serca” (Hbr 4, 12). On na te słowa sposępniał. Jeszcze ostrzej brzmią słowa Jezusa odnośnie tych, co posiadają bogactwa: „Łatwiej wielbłądowi przejść przez ucho igielne, niż bogatemu wejść do królestwa Bożego” (Mk 10, 25). Uczniowie byli niezmiernie zdumieni (Mk 10, 26) i pytali: „któż więc może być zbawiony?” (Mk 10, 26).

 

Jednocześnie „słowo Boże jest żywe i skuteczne” (Hbr 4, 12). Jest ono w stanie dokonywać cudów w naszym życiu, jeśli tylko zostanie powiązane z wiarą tych, którzy go słuchają (Hbr 4, 2). Choć więc nikt nie może zbawić siebie, Bóg jednak „pragnie, aby wszyscy ludzie zostali zbawieni” (1 List do Tymoteusza 2, 4), a dla Niego „wszystko jest możliwe” (Mt 19, 26). Amen.

 

©2018 Misjonarze Klaretyni Prowincja Polska. Wszelkie prawa zastrzeżone
Zadaj pytanie on-line