Powołania

I Niedziela Wielkiego Postu: REKOLEKCJE NA PUSTYNI

  

 

Pierwsza Niedziela Wielkiego Postu:

REKOLEKCJE NA PUSTYNI

_________________________________________

Księga Rodzaju 9,8-15
Psalm 25
Pierwszy List św. Piotra 3,18-22
Ewangelia św. Marka 1,12-15

_________________________________________

 

Pierwsza Niedziela Wielkiego Postu rozpoczyna się katechezą o nowym początku. Stary świat naznaczony grzechem został oczyszczony wodami potopu, a my zbawieni wodami Chrztu świętego, Galilea słyszy Ewangelię Bożą, a kraina umarłych Dobrą Nowinę o zwycięstwie Chrystusa nad śmiercią.

 

Noe, arka, woda i tęcza to symbole zbawienia. Noe ratujący ludzkość i świat od totalnego zniszczenia symbolizuje Chrystusa Odkupiciela ludzkości. Arka jest symbolem Kościoła, w którym chronią się ci wszyscy, którzy pragną doświadczyć zbawienia. Wody potopu to wody Chrztu Świętego niszczące grzech. Ponad opadającymi wodami potopu rozpięta jest tęcza - znak Bożego przymierza, a ponad wodami Chrztu świętego jaśnieje znak Krzyża świętego, w którym jest zbawienie. Ukrzyżowany Chrystus obejmuje swymi ramionami całą ludzkość, aby ją „przywieźć do Boga” (1 List św. Piotra 3,18).

 

Po przejściu przez Morze Czerwone Izrael został wyprowadzony na pustynię i był przez czterdzieści lat poddawany próbie. Pozostawił za sobą czterysta lat ciemiężenia i niewoli w Egipcie (por. Księdza Rodzaju 15,13). Dziś Jezus rozpoczyna nowy Exodus. Po „przejściu” przez wody Jordanu, nasz Pan zostaje przez Ducha Świętego wyprowadzony na pustynię, gdzie spędza czterdzieści dni kuszony przez szatana. Trzydzieści lat ukrytego życia w Nazarecie dobiegło końca, a nadchodzi czas głoszenia Ewangelii. My, po przejściu przez wody Chrztu świętego, pozostawiliśmy za sobą krainę grzechu, by rozpocząć nowe życie w wolności dzieci Bożych.

 

Pustynia - miejsce dzisiejszych rekolekcji - to czas pokus i doświadczenia Bożej opatrzności. Choć przebywamy „pośród dzikich zwierząt”, to jednak służą nam aniołowie (Ewangelia Marka 1,13), posłani „do pomocy tym, którzy mają odziedziczyć zbawienie” (List do Hebrajczyków 1,14). Uczy nas ona, że człowiek to jedność duszy i ciała. „Nie samym chlebem żyje człowiek, ale każdym słowem pochodzącym z ust Bożych” (Księga Powtórzonego Prawa 8,3). Codzienny chleb umacnia nasze ciało, a codzienne Słowo Boże umacnia nasze dusze. Bez posilania się Słowem Bożym upadniemy w drodze, jak wszyscy ci, którzy choć z Egiptu wyszli to jednak do Ziemi Obiecanej nie doszli - „polegli na pustyni” (1 List do Koryntian 10,5).

 

Nasz Pan zwycięsko wyszedł z próby na pustyni. Sam doświadczywszy pokus, teraz przychodzi z pomocą nam (List do Hebrajczyków 2,18), ogłaszając Ewangelię Bożego królowania. Nasz Pan również zwycięsko wyszedł z walki przeciwko mocom śmierci. Sam doświadczywszy śmierci za nas wszystkich (List do Hebrajczyków 2,9), poszedł ogłosić Ewangelię „duchom uwięzionym” w krainie śmierci (1 List św. Piotra 3,19). „Czas się wypełnił i przybliżyło się Boże Królowanie. Opamiętajcie się i wierzcie w Ewangelię” (Ewangelia św. Marka 1,15).

 

Dziś to nas - dzieci Kościoła - Duch Święty wyprowadza na czterdziestodniowe rekolekcje Wielkopostne. Zmierzymy się ze złem, ale Duch Święty, który w nas przebywa od momentu naszego Chrztu, będzie nas ochraniał. Będziemy posilani duchowym pokarmem Słowa Bożego i Chlebem aniołów, a kiedy czas się wypełni ogłosimy światu, że Chrystus zmartwychwstał, prawdziwie zmartwychwstał!

 Piotr K. CMF

  

 

©2018 Misjonarze Klaretyni Prowincja Polska. Wszelkie prawa zastrzeżone
Zadaj pytanie on-line