Powołania

Karta z kalendarza liturgicznego

  • Wspomnienie św. Jana Pawła II, papieża
22
października
poniedziałek
Filipa, Korduli
Czytania: Ef 2,1-10; Ps 100
Ewangelia: Łk 12,13-21

Ktoś z tłumu rzekł do Jezusa: „Nauczycielu, powiedz mojemu bratu, żeby się podzielił ze mną
spadkiem”. Lecz On mu odpowiedział: „Człowieku, któż mię ustanowił sędzią albo rozjemcą nad wami?” Powiedział też do nich: „Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości, bo nawet gdy ktoś opływa we wszystko, życie jego nie jest zależne od jego mienia”. I opowiedział im przypowieść: „Pewnemu zamożnemu człowiekowi dobrze obrodziło pole. I rozważał sam w sobie: «Co tu począć? Nie mam gdzie pomieścić moich zbiorów». I rzekł: «Tak zrobię: zburzę moje spichlerze, a pobuduję większe i tam zgromadzę całe zboże i moje dobra. I powiem sobie: Masz wielkie zasoby dóbr na długie lata złożone; odpoczywaj, jedz, pij i używaj». Lecz Bóg rzekł do niego: «Głupcze, jeszcze tej nocy zażądają twojej duszy od ciebie; komu więc przypadnie to, coś przygotował?» Tak dzieje się z każdym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty przed Bogiem”.

5 minut z Bogiem:
(cytat z książki Alfonso Milagro CMF w przekładzie Teresy Jaromin)

Uskarżasz się, że czujesz się osamotniony. Widocznie nie zdołałeś odkryć sekretu samotności.

Samotność nie jest sytuacją górskich szczytów pokrytych śniegiem, pustynną wyżyną, ani suchą pustynią, ani wielkim wodospadem, który swymi wodami nieustannie, jak grzmotem, przerywa panującą wokół ciszę.

Samotność jest raczej ciszą spokoju, zapadającego zmroku, wycofaniem się hałasu. To wszystko może być okazją, aby zbliżyć się bardziej do Pana Boga.

Tam, gdzie jest wiele hałasu, nie jest łatwo usłyszeć głos Boga. Głos Pana jest bardzo łagodny. Należy wyciszyć wszystko wokół siebie, aby móc go usłyszeć.

Samotność może być okazją, abyś wszedł w samego siebie i poznał się dogłębnie, w twoim własnym sumieniu i abyś kontemplował swoje własne życie.

Samotność nie jest ciężarem, jest raczej ulgą. Nie jest torturą, jest pokojem!

 

 

 

„Oto głos wołający: Na pustyni drogę dla Pana torujcie! Pośród stepu oznaczajcie ścieżkę Bogu naszemu” (Iz 40,3). „Ja przeto sam przywabię ją i wyprowadzę na pustynię, by jej przemówić do serca” (Oz 2,16). Głos Boży w wielu przypadkach może być słuchany tylko w milczeniu ciszy i w modlitwie.

©2018 Misjonarze Klaretyni Prowincja Polska. Wszelkie prawa zastrzeżone
Zadaj pytanie on-line