List Przełożonego Generalnego na uroczystość Niepokalanego Serca Maryi
Rzym 10 czerwca 2026
Drodzy Współbracia
Świętując uroczystość Niepokalanego Serca Maryi, nasze serca zwracają się z wdzięcznością i miłością ku Matce, która towarzyszy Zgromadzeniu od samych jego początków. W ciągu tych dni nowenny kontemplowaliśmy tajemnicę Serca Maryi i Słowa, przechodząc drogę, na której Słowo Boże zostało w życiu Maryi przyjęte, zachowane, rozważane, wypełnione i głoszone. Jej Serce jawi się więc jako żyzna ziemia, w której Słowo zostało przyjęte w pełni i wydało obfity owoc dla życia świata.
W świetle tego doświadczenia zapraszam was do kontemplacji tajemnicy Niepokalanego Serca z trzech perspektyw.
Z perspektywy Maryi Jej Serce jest całkowicie oddane Bogu. Magnificat ukazuje nam kobietę przenikniętą Słowem, która nie stawia siebie w centrum, lecz raduje się wielkością Pana, który uczynił w Niej wielkie rzeczy. Ponieważ Jej serce było otwarte na słuchanie, wiarę i działanie Boga, została wybrana, aby stać się mieszkaniem Słowa i Matką Zbawiciela.
Z perspektywy Boga Serce Maryi jest domem Ducha i przestrzenią, w której Słowo znalazło przyjęcie bez zastrzeżeń. Jest kuźnią, w której kształtowało się człowieczeństwo Jezusa i w której marzenie Boga wobec ludzkości zaczęło przybierać ciało. Niepokalane Serce przypomina nam, że za każdym razem, gdy Słowo zostaje przyjęte z wiarą w ludzkim sercu, miłość Boga rodzi nowe życie i sprawia, że wyłania się odnowione człowieczeństwo.
Z naszej perspektywy Serce Maryi jest domem, szkołą i drogą. To tam odkrywamy, że jesteśmy kochani i przyjęci przez Boga. To tam uczymy się słuchać, zachowywać, rozważać, wypełniać i głosić Słowo. To tam jesteśmy formowani jako uczniowie i misjonarze. Jako synowie Jej Serca wiemy, że Maryja nie tylko nas pociesza; Ona nas także przemienia. W Jej Sercu Chrystus nadal kształtuje się w nas, aby Jego życie i Jego Ewangelia docierały do innych poprzez naszą misję.
Nasz Założyciel kontemplował Maryję jako wielką formatorkę misjonarzy. Powierzył siebie i powierzył Zgromadzenie Jej matczynej trosce, ponieważ wiedział, że tylko serca przez Nią ukształtowane mogą płonąć miłością. Także nasze Kapituły Generalne przypominały nam, że jesteśmy wezwani, by być – jak Maryja – słuchaczami i sługami Słowa. Gdy Słowo zamieszkuje nasze serca, nasze wspólnoty stają się żyzną ziemią, która wydaje obfity owoc dla misji. Pośród wyzwań naszych czasów jesteśmy zaproszeni, by raz po raz wracać do tej szkoły Serca.
Niech w nas, pielgrzymach w drodze synodalnej, to święto odnowi przekonanie, że Serce Maryi nadal pozostaje kuźnią, w której Bóg formuje mistycznych i prorockich misjonarzy: ludzi zdolnych głęboko słuchać Słowa, pozwalać, by ono ich przemieniało, i głosić je z pasją oraz nadzieją. Pozwólmy się na nowo formować Jej matczynej miłości, aby Chrystus żył w nas i przez nas nadal dotykał serc swego ludu.
Niech Niepokalane Serce Maryi odnowi w każdym z nas łaskę zakorzenienia w Bogu, otwartości na Ducha i odwagi w misji. Niech Ona uczy nas wyśpiewywać nasze Magnificat całym życiem i nieść czułość Bożej miłości wszystkim, a szczególnie tym, którzy najbardziej potrzebują nadziei.
W braterskiej jedności, w Sercu Maryi,
o. Mathew Vattamattam CMF
Przełożony Generalny
Rzym, 10 czerwca 2026
